دولت جمهوری اسلامی ایران به تجاوز به حقوق مردم ایران ادامه می دهد
08/08/2008
دیدگاه واشنگتن:در ماه ژوئن، مقامات امنیتی ایران دو پزشک مشهور، آرش علائی و برادر او کامیارعلائی را دستگیر کردند. آنها بدلیل پژوهش هایی که در ایران در مورد سوء استفاده از مواد مخدر و گسترش اچ آی وی و ایدز در ایران انجام می دهند شهرتی بین المللی دارند. گزارش ها حاکی است رژیم دو برادر را به تحریک یک "انقلاب مخملی در ایران" متهم می کند.
روز چهارم اوت، ماموران امنیتی ایران یعقوب مهرنهاد را اعدام کردند. او یک روزنامه نگار و سرپرست یک سازمان اجتماعی بنام صدای عدالت در استان سیستان و بلوچستان بود. مهرنهاد که مقامات او را به تعلق داشتن به یک گروه مقاومت مسلح متهم کرده بودند، هر گونه تماس با سازمان های خشونت طلب را بشدت تکذیب کرد و گزارش می رسد بدون حضور وکیل مدافع محاکمه شد. سیستان و بلوچستان مرکز سکونت اقلیت بلوچ ایران است که از سرکوب شدید بوسیله دولت ایران شکایت کرده اند .
اعدام یعقوب مهرنهاد هراس روزنامه نگاران دیگری را که در ایران به مرگ محکوم شده اند، و عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار، روزنامه نگاران کرد از جمله آنها هستند، تجدید کرده است.
همچنین در ماه اوت، سازمان عفو بین الملل، از دولت ایران خواست دانشجویانی را که در ماه ژوئیه در سراسر کشور دستگیر شدند، آزاد کند. نیروهای امنیتی آنها را در سالگرد تظاهرات دانشجویان در سال ۱۹۹۹ ، که دولت آنرا با خشونت سرکوب کرد، دستگیر کردند. عفو بین الملل دانشجویان بازداشت شده را " کسانی که فقط بدلیل باورهایشان زندانی شده اند" نامید.
پرزیدنت جرج بوش می گوید ایالات متحده سالها علیه نقض حقوق بشر در رژیم های استبدادی مانند ایران سخن گفته است، و به اینکار ادامه خواهد داد. آقای بوش گفت، اما ندای آزادی در مکان هایی مانند تهران، ناشنیده نخواهد ماند:
****مردم این کشورها رویای یک آینده آزاد را در سر می پرورانند، به آینده آزاد امید بسته اند، و بر این باورند چنین آینده ای سرانجام فراخواهد رسید. و مسلما چنین خواهد بود.
پرزیدنت بوش گفت: خداوند پشت و پناه آنها در چنین مبارزه ای باشد. آمريکا همیشه با آنان خواهد بود.
http://www.voanews.com/persian/2008-08-08-voa20.cfm
به کدامین گناه یعقوب مهرنهاد به دارآویخته شد؟
vahidqarabagli@gmail.com
روز گذشته در زاهدان فردی به نام یعقوب مهرنهاد صرف فعالیت های مدنی اعدام شد. مگر یعقوب مهرنهاد چه کرده بود؟
یعقوب در معرفی وبلاگ شخصی خود که دیگر به روز نخواهد شد نوشته بود:"(خداوند وضع و حال هیچ ملتی را تغییر نمیدهد مگر آنکه خود به تغییر وضع خویش اقدام نمایند ) این کلام نورانی و الهی موجب ایجاد انگیزه برای تمام فعالیتهائی است که انجام میدهم و معتقدم در صورت عمل به این کلام الهی همه مردم می توانند اوضاع خود و جامعه خویش را از ظلمت به سوی روشنائی تغییر دهند. از بی عدالتی و نابرابری ها و فقر و ستم به آنچه که آرمان بشری است و خواسته های مشروع انسانی."
آری یعقوب مهرنهاد به جرم کوششهای مدنی و حقوق بشری اعدام شد، او که فعالیت اجتماعی با مجوز دولتی می کرد و سابقه شفافی داشت، او که به مبارزه سیاسی مسالمت آمیز در چهارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی اعتقاد داشت ؟ موجب رنج حاکمیت می شد، حاکمیتی که سخت از حرکت های مدنی ترس دارد،و فعاليتھاى مدنى را برنمی تابد، مھرنھاد را در بلوچستان با اتھامات ساختگى از حق حيات محروم و ملتى را محروم از پيشروان به حق اش نمود .ما می دانيم که يعقوب مهرنهاد خواستی جز برچیدن تبیعض ها و احقاق حقوق فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در بلوچستان نداشت.
یعقوب مهرنهاد روزنامه نگار، فعالی فرهنگی، حقوق بشری بود، و اعدام او بیان دور جدیدی از سرکوب فعالین مدنی و ملی است.این سیاست سرکوبگرانه و شوونیستی علاوه بر بلوچستان ،در خوزستان، آذربایجان ،کردستان ، ترکمن صحرا و ... نیز دنبال میشود.
گویا مسئولین قضایی و امنیتی حاکمیت بر این باورند که هر نوع فعالیت از سوی جوانان بلوچ، تورک، کرد، عرب و هر نوع دفاع از هویت ملی و فرهنگی باید قاطعانه سرکوب شود تا از این طریق بتوان بر ستم ملی حیات داد و بر مردم حکومت کرد.
خبر تلخ اعدام مهرنهاد، یا کشته شدن جوانان هویت طلب تورک چون فرهاد محسنی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، اعدام برای فعالین کرد، عرب و بازداشت های خودسرانه، احکام حبس های طولانی مدت، سر کوب های عمومی حکایت از گستره نقض حقوق بشر در این مناطق دارند.
در این موقعیت آنچه بیش از پیش روشن است اینست که باید با تمام قوا تلاش کرد و افشای این سیاست به شدت خطرناک سرکوبگرانه و تلاش برای آگاه سازی جامعه جهانی وظیفه ی تمامی آزادیخواهان و فعالین حقوق بشری است. کشاندن این موضوع به رسانه های بین المللی و مددخواهی از سازمان ها و نهادهای مدافع حقوق بشر حداقل تلاشی است که می توانبم در حال حاضر بکنیم. نباید گذاشت اعدام های وحشیانه و سرکوب ددمنشانه در سکوت انجام گیرد.
بی شک تداوم بایکوت خبری و حساس نبودن ارگانهای اطلاع رسانی و حقوق بشر فعال ایرانی در خصوص فعالین هویت خواه و ملی سبب ادامه این روند از سوی حکومت خواهد گردید.
اعدام يعقوب مهرنهاد ، روزنامه نگار و فعال مدني بلوچ را محکوم ميکنيم
بنابر گزارشات دريافتي ، يعقوب مهرنهاد ، روزنامه نگار و دبير انجمن "جوانان صداي عدالت" سحرگاه روزجاري در زندان مرکزي زاهدان اعدام گرديد ، مهرنهاد که در ارديبهشت ماه سال 1386 بازداشت و پروسه اي پر ابهام قضايي را طي نموده بود نهايتاً در 22 بهمن سال گذشته حکم اعدام خود را از دادگاه انقلاب زاهدان دريافت نمود . وي به عنوان يک فعال مدني و روزنامه نگار که داراي سابقه متعدد و مطالب مندرجي در روزنامه هاي مختلف محلي و کشوري مي باشد همچنين دبير "انجمن جوانان صداي عدالت" بود که بعنوان نهادي مدني، مستقل و مردمي با اخذ اعتبارنامه از سازمان ملي جوانان از سال ???? فعاليت خود را آغاز کرد. اين انجمن که از دانشجويان و جوانان سيستان و بلوچستان تشکيل گرديده بود، در جهت ارتقا سطح آموزشي و فرهنگي مردم استان و کمک به مردم محروم و فقير تلاش مي نمود.
عليرغم اينکه حکومت ايران رتبه دوم از لحاظ آماري و رتبه اول به لحاظ درصد اعدام به تناسب جمعيت در جهان را دارا مي باشد ، اما اعدام يقوب مهرنهاد به عنوان روزنامه نگار و فعال مدني که پيش از اين سازمان عفو بين الملل و تشکلات متعدد فعال در زمينه حقوق بشر درخواست توقف حکم نامبرده را نموده بوده اند ، بالاخص با توجه به سير قضايي مبهم پرونده وي و همچنين مدعيات نامبرده مبني بر تحت شکنجه قرار گرفتن در زمان بازداشت مطمئناً فصل الخطاب و پيام مرگ آفريني براي ساير فعالان مدني بالاخص محکومين به اعدام چون هيوا بوتيمار، عدنان حسن پور، فرزاد کمانگر و انورحسين پناهي خواهد بود.
مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران ضمن محکوم نمودن اعدام اين فعال مدني تحت تاثير جريانات سياسي در حالي که پرونده مبهم نامبرده امکان بررسي مجدد را داشت ، سازمانهاي مدافع حقوق بشر را به واکنش قاطعانه در قبال احکام اعدام بالاخص در مورد فعالان سياسي و مدني فرا مي خواند.
دبيرخانه مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران
تهران ، 14 مرداد ماه 1387 برابر با 04-08-2008
وبلوچهای ایران سالیان مدیدیست که برای کسب حقوق سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی خود مبارزه میکنند، اما هر بار مبارزه، چه در شکل سیاسی و چه مدنی آن، با سرکوب شدید حاکمیت مواجه شده و از ابتداییترین حقوق انسانی خود محروم گشتهاند. متأسفانه کج فهمی از درخواست بلوچ ها و اتهام تجزیه طلبی مانع بزرگی در راه درک و حل مشکلاتشان بوده است. امروز درخواست ایرانی دموکراتیک نه تنها خواست بلوچها، که خواست ترکها،کردها، عربها و غیره نیز هست.
